Arnoti, R.I.A. - Prinses Irene Brigade

Ga naar de inhoud

Arnoti, R.I.A.

Erelijst gesneuvelden > Namenlijst slachtoffers Veldtocht
Achternaam: Arnoti
Voornaam: Raymond Ivo Anne
Voorletters: R.I.A.
Rang: Dpl.Sld.
Mil. Onderdeel: Kon.Ned.Brig.Prinses Irene
Geboorteplaats: Antwerpen
Geboortedatum: 12-06-1914
Overlijdensplaats: Leeuwen
Overlijdensdatum: 07-10-1944  
Begraafplaats: N.H.- Horssen
Gemeente: Druten
Provincie: Gelderland
Land: Nederland       

Bron foto: R. van de Velde

De ouders van Raymond  waren   Kurt Arnoti en Celine Anne de Ridder. Zij kregen twee kinderen: Olga en  Raymond.  De vader van Raymond was directeur van de N.V. Internationale  Controle Maatschappij te Rotterdam, waarvoor hij bijna 50 jaar gewerkt heeft.   Hij heeft voor deze maatschappij ook in Antwerpen en Geneve gewerkt.  In de  Antwerpse tijd is Raymond daar geboren.

Olga trouwde begin jaren dertig met een Engelsman en vestigde zich in Surrey.  Raymond bevond zich begin jaren veertig in Marokko en kon het land niet uit  omdat hij geen geldige papieren had. De ambassade raadde hem aan naar Engeland  te gaan en zich aan te sluiten bij de Prinses Irene brigade. Hij kwam hier  uiteindelijk terecht als chauffeur op één van de Brenguncarriers van de  verkenningseenheid (Recce) van 1e Luitenant Ter Haar. Hij zat  in de  carrier samen met Gerrit van de Kamp, Rudi Hemmes en Frenkel.

 
De Recce werd op 5 oktober 1944 in zijn geheel naar Horssen in het  Land van Maas en Waal geplaatst, van waaruit de patrouillegang werd voortgezet. De Brigade bivakkeerde hier in een droge sloot (!) en in een oude kerk. Een dag later ontving de Brigade het bevel de bewaking van twee bruggen over het Maas-Waalkanaal   bij Nijmegen over te nemen van de Poolse Para Divisie. Gevechtsgroep II werd daartoe in Neerbosch gestationeerd en gevechtsgroep  III in Heumen. In dit gebied zaten veel  sluipschutters. Intussen was de sterkte van de Duitsers tegenover het Nijmeegse  bruggenhoofd toegenomen.

De Brigade kreeg ook tot taak om de omgeving van Oss voor  zijn rekening te nemen. Deze stad lag op dat moment in niemandsland. Er was geen  Duitse bezetting, maar de geallieerden en de Duitsers lagen wel in de buurt.  Vandaar dat het kon gebeuren dat bijvoorbeeld 's morgens de geallieerden de  vleesfabrieken plunderden en 's middags de Duitsers......Enkele dagen later kwam  aan deze situatie en einde toen het 121e Legerkorps de spoorlijn ten westen van  Oss bereikte en daarna de stad bezette.
In de nacht van 6 op 7 oktober sloegen de vergeldingsacties  van de Duitsers over van Wamel naar Leeuwen. Zij kwamen rond 02.00 uur aan wal .  Eerst zetten zij wachten uit, de andere ploeg begon toen met haar  vernietigingswerk. Ze gooiden flessen met groene vloeistof (fosfor)door de ramen van  huizen. De bevolking  werd in nachtgewaad de straat op gejaagd.  47  huizen brandden tot de grond toe af.

'Bij Boven-Leeuwen  had ik een wacht geruild met een andere soldaat. Ik lag  net onder mijn deken of ik hoorde: 'takketakketakketak'. En: 'boem'. Een  Duitser had de wachtpost beschoten en een granaat aan zijn gordel geraakt. Die  ontplofte.  Dat was de wacht die ik oorspronkelijk moest lopen. Ik heb echt  geluk  gehad.'

'Er waren twee staande patrouilles en zij waren een vast duo. Eèn van de Duitsers wist blijkbaar van hun aanwezigheid, is de Rijn overgevaren en heeft ze bij Boven-Leeuwen van de dijk geschoten.'

'Arnoti had de pech dat die Duitser de veiligheidspin van de handgranaat, die aan zijn riem hing, kapotschoot. Die granaat knalde uit elkaar.'

In diezelfde nacht  van 7 oktober sneuvelden twee soldaten van de Recce, Marius Kroon en Raymond Arnoti, toen zij tijdens het patrouillelopen op de dijk bij Boven-Leeuwen in een  hinderlaag liepen. 's Middags vond een plechtige begrafenis plaats op de Nederlands-Hervormde begraafplaats in Horssen, waarbij de inwoners voor veel bloemen zorgden.

'Hier speelden we kat en muis met de  Duitsers, die aan de andere kant van de Waal lagen. in de steenfabrieken. Je kon  bijna zien wat die lui 's morgens bij het ontbijt aten en wij zorgden dat ze er  ook nog hagelslag bij kregen.'

De plaquette op het oorlogsmonument in Boven-Leeuwen houdt de  herinnering levend

Klik hier voor informatie over de onthulling van deze plaquette in april 2008
  
Terug naar de inhoud