Achternaam Paauwe Tussenvoegsels  
Voornaam Robertus Cornelius Voorletters R.C.
Rang Sold.
Mil. Onderdeel Kon.Ned.Brig.Prinses Irene
Geboorteplaats Amsterdam Geboortedatum 24-11-1917
Overlijdensplaats Vrouwenpolder Overlijdensdatum 17-03-1945

Begraafplaats Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen
Gemeente Rhenen
 
Provincie Utrecht
Land Nederland
Vak  
Rij 8
Nummer 45

De ouders van Bob waren de Amsterdamse onderwijzer Adrianus Robertus Paauwe (*1884) en Wilhelmina Adriana Lucassen (*1882). Ze trouwden op 18 december 1907 in Amsterdam en kregen samen de volgende kinderen: Elisabeth Johanna Wilhelmina (1908-1989) getr. in 1929 in Haarlemmermeer met Ferdinand Bartholomeus Meijer, Anna Maria "An" (*1914), Catharina (*1915), Robertus Cornelius "Bob" (*1917).
Bob woonde van juli 1934 tm. april 1938 in Den Helder. Hier was hij leerling vliegtuigmaker op de basis De Kooy. Vervolgens verhuisde hij naar IJweg 21 in Halfweg en in 1940 naar Amsterdam en Haarlem. Daarna loopt het spoor dood.

Bob was in Haarlem op 10 juni 1942 in ondertrouw gegaan en op 15 juli 1942 getrouwd met de Française Madie R. Legru en kreeg bij haar twee dochters. (één op 18 september 1942) Eind jaren zeventig hebben deze dochters nog geprobeerd contact te zoeken met de zuster en zwager van Bob, Elisabeth en Ferdinand in Halfweg. Een pastoor aan de Amsterdamsestraatweg heeft toen een daglang vergeefs naar hun adres gezocht.

Laatst bekende adres van de weduwe was in 1946: Avenue des Hirondelles 9bis in Eaubonne.

Collega D. van de Velde verklaarde na de oorlog over de doodsoorzaak van Robert Paauwe het volgende:

'In Vrouwenpolder vonden op 17 maart 1945 de twee militairen Paauwe en Wieringa de dood, doordat ze een granaat in de loop van een door de Duitsers verlaten kanon wilde schuiven. Die hadden echter aan de bovenzijde van de loop reeds een granaat achtergelaten. De gevolgen lieten zich raden....'

Bij het onderzoek naar het overlijden van  Bob kwam de webmaster in contact met C. Meijer, een neef van hem. Hij mailde hem het volgende:

"Toen  in Nederland bekend werd dat de Prinses Irene brigade in Brabant streed, besloot Robertus Cornelius Paauwe zich bij de Brigade aan te sluiten. Zijn vrouw en de rest van de familie kon hem niet op andere gedachten brengen. Met het idee dat de oorlog met een week of twee zou zijn beslecht en Nederland zou zijn bevrijd, toog hij naar Tilburg, vrouw en kinderen achterlatende. Eenmaal in Tilburg geraakte hij in een vuurgevecht verzeild tussen Duitse troepen en leden van het verzet. Via deze verzetslieden is hij  in oktober 1944 bij de Prinses Irene brigade terecht gekomen. Over zijn besluit om zich bij de Nederlandse strijdkrachten aan te sluiten, wordt binnen de familie verschillend gedacht. Zo vond men het achteraf gezien onverantwoord van Bob dat hij zijn vrouw en kinderen achterliet, niet wetende dat de oorlog nog een hele winter zou duren. Geen enkele Nederlander had verwacht dat de bevrijding nog zo lang op zich zou laten wachten en zijn gezin moest nu de Hongerwinter zonder vader zien door te komen. Dit vergde veel van de familie, om hen te ondersteunen in tijde van grootte schaarste. De familie vond het onverantwoord van Robertus dat hij zomaar zijn gezin in de steek liet.
Ook waren er familieleden die wel begrip voor Bob's beslissing hadden, vanwege de militaire geschiedenis van zijn familie die ook had meewogen in zijn beslissing.
Henk Meijer (1929-2011), een oom van Bob, vertelde hier het volgende over: "Het was een ongelofelijke naïeve beslissing die in een opwelling tot deze onverantwoorde onderneming leidde. Hij liet zijn gezin achter, met het idee dat de oorlog in twee weken zou zijn afgelopen en hij weer thuis zou zijn. Iedereen dacht dat de oorlog snel voorbij zou zijn en liet hem gaan. Hij kwam echter nooit meer terug. Toen de details over zijn dood bekend werden vertelde Henk, dat het ook wel een stommiteit van de eerste orde was om zomaar een granaat in een door de Duitsers achtergelaten stuk geschut te schuiven. Je kon er vanuit gaan dat het kanon gesaboteerd was. Hij  had notabene een instructeur bij zich die hem begeleidde.Wat een amateurs! Die onbezonnenheid heeft heel wat ellende veroorzaakt in de familie."