De  Irene  Brigade  bevond  zich  in oktober 1944 ten zuiden van het Wllhelminakanaal, tegenover Oirschot. Deze plaats was nog door de Duitsers  bezet  en  een  mogelijke oversteek van het kanaal zou moeten worden voorkomen om het achter de stellingen gelegen vliegveld  te beschermen. Op 20 oktober werd bericht ontvangen dat het dorp door de Duitsers was ontruimd.

Hier begint het verhaal van de heer Herbrink: "Het eerste peloton van de eerste Gevechtsgroep, waar  Stönner deel van uitmaakte, ontving opdracht om  in de vroege ochtend van 21 oktober  een  verkenningspatrouille naar de noordzijde van het WiIhelminakanaal te zenden om na te gaan of er nog  Duitsers aanwezig waren, en zo ja, waar.

De patrouille zou om 05.00 uur worden  overgezet met rubberbootjes, ongeveer zeshonderd meter ten westen van de vernielde verkeersbrug. Het was droog weer met enig zicht op het kanaal en de overkant. Op onze oever (de zuidoever) hadden we twee lichte mitrailleurs in stelling gebracht en een 2-inch mortier. Omdat er gedurende twee etmalen geen vijand was gezien op of nabij de oversteekplaats, zou het oversteken van het kanaal geschieden in stilte, dat wil zeggen er zou geen vuur worden gebracht, doch men was wel gereed om vuur uit te brengen zodra dat nodig zou zijn.

Toen de bootjes ongeveer halverwege waren,  ontvingen  zij,  tot  ieders verbazing,  mitrailleurvuur van de noordoever, op korte afstand van de plaats waar werd overgestoken. Onmiddellijk werd het vuur beantwoord door onze mitrailleurs en mortier. Het vijandelijk vuur herhaalde zich niet meer, doch had in eerste instantie zijn vernietigende werk al gedaan.

Het  bootje waarin  Stönner en de korporaal J. Bodes zaten, was lek geschoten en de beide inzittenden waren te water geraakt. Ik hoorde Stönner kermen en roepen: "Ik ben geraakt, help !" Bodes was niet geraakt en dusdanig alert dat hij  zijn collega onmiddellijk te hulp schoot. Hij slaagde erin Stönner zwemmend mee te nemen naar de zuidoever. Intussen was er een brancard in gereedheid gebracht om hem weg te dragen naar een ambulance jeep. De jeep bracht de gewonde naar een hospitaal in Eindhoven. Daar bleek dat de mitrailleurkogels dusdanige verwondingen hadden aangebracht in de rug, aan de longen en de ingewanden, dat medisch ingrijpen niet meer mogelijk was.

Stönner overleed in de vroege ochtend van 22 oktober 1944.